Ik vind het best zwaar, maar dat had ik ook wel verwacht. De eerste dag tot Teuven, door heel bekend heuvelland – en dan nog, van Hoogcruts over Schilberg en Nurop naarTeuven is echt heel mooi. Viel nog wel mee, al had het niet meer moeten zijn. In Teuven het tentje opgezet in een koeienwei (met toestemming). Toen ik van het avondeten terugkwam stond de wei inderdaad vol koeien; lieve, nieuwsgierige beesten die in een kringetje om de tent heen kwamen staan. Ik wilde ze wel mijn vertrouwen schenken maar de boer zei dat het dan op mijn verantwoording was; “´t Zijn beesten hè”. Toch maar verhuisd naar een ander weitje.
Heerlijk geslapen; ik ben blij dat ik heel goede spullen gekocht heb, de Exped downmat 7 en de superlichte Western Mountaineering slaapzak zijn fantastisch.
Vandaag ging het moeilijk. Twee fouten ook nog: een bos ingelopen om van het asfalt af te zijn en geen brood gekocht omdat ik geen winkel of bakker zag. In het bos verdwaalde ik prompt; Dante, ja (wel een beetje afgezaagde verwijzing en ik ben ook niet echt meer ´in media vita`). En dat ik niets te eten bij me had brak me op toen ik de weg teruggevonden had: hongerklop! De sandwicherie ´Au croque-moi` in Henri Chapelle is mijn redding geworden.
Toch ging het in de loop van de middag steeds moeilijker; ik liep krom, met korte slepende passen. Die rugzak is toch wel erg zwaar. Ik had het gevoel dat ik Eupen maar net halen kon. De beheerster van de (mooi gelegen) jeugdherberg excuseerde zich dat mijn kamer op de tweede verdieping lag… Maar na twee streekbiertjes en een stevig maal in de Ratskeller liep ik weer helemaal rechtop terug naar de jeugdherberg.
