Vier maanden geleden liep ik Rome binnen en beëindigde daarmee mijn voettocht van 112 dagen en 2200 kilometer. Ik denk er nog elke dag aan. Toen ik onderweg was, verdwenen de opeenvolgende episoden snel weer uit mijn gedachten omdat ik heel intens in het hier en nu zat; maar intussen heb ik gemerkt dat alles goed opgeslagen is in mijn geheugen. Voortdurend schieten me momenten en plaatsen te binnen en wat het bijzondere is: nu bijna altijd met de bijbehorende emoties. Emoties die ik ter plekke meestal niet eens herkende, waarvan ik zelfs dacht dat ik ze niet had - maar die nu tegelijk met de “feitelijke” herinneringen terugkomen en dan vaak, met terugwerkende kracht, de ervaringen als het ware inbedden in een groter belevingsgeheel. Kortom: de voettocht heeft een “nawerking” die ik me tevoren niet eens heb kunnen voorstellen.
Over een paar weken keer ik terug naar een deel van de tocht: het traject van Bologna naar Florence, beter bekend als de Via degli Dei. Ik ga die lopen samen met mijn levensgezellin Rienke. Eind oktober vorig jaar, gedurende de week dat zij met mij mee kwam lopen, zou dit ook onze weg geweest zijn. Dat is toen niet gelukt. Ik sukkelde al een tijdje met mijn knie en was op de dag dat zij kwam nog pas in Modena. We hebben daarna nog twee dagen samen kunnen lopen: van Modena tot een (fantastische) bio-agriturismo bij Fagnano, westelijk van Bologna. Intussen was de pijn in mijn knie vrij alarmerend geworden. Drie dagen rust met ijs op de knie en Ibuprofen om de ontsteking te remmen, maakten het me vervolgens mogelijk om weer voorzichtig door te gaan maar toen hebben we nog maar één dag samen kunnen lopen: het eerste stuk van de tweede etappe van de Via degli Dei, van Sasso Marconi tot Badolo.
Gedurende de week daarna ben ik (weer alleen) over de Via degli Dei naar Florence gelopen. Daarbij heb ik echter verschillende zware (en mooie) gedeelten door de bergen moeten vervangen door makkelijker trajecten “onder langs” omdat ik mijn knie nog niet zwaar durfde te belasten. Nu gaan we alsnog de Via degli Dei samen lopen: van 26 april tot 5 mei. In tegenstelling tot vorige keer heb ik nu alle overnachtingen vooraf gereserveerd; het zal eind april – begin mei zeker drukker zijn dan het eind oktober was en bij enkele zware etappes is er maar één overnachtingsmogelijkheid. We verblijven deels in hotels waar ik goede herinneringen aan heb: Albergo Montevenere in Monzuno, Hotel Musolesi in Madonna dei Fornelli, Jolanda in Traversa. En in de veelgeprezen B&B Villa Sorripa in Sant’Agata Mugello, die in oktober al gesloten was zodat ik door moest lopen naar San Piero a Sieve. Helaas had een van mijn favorieten, Albergo Il Sergente op de Monte di Fo, al geen kamer meer vrij.
De Via degli Dei is in de route van veel Romelopers opgenomen. Ik zal daarom proberen om bijzonderheden, vooral de slecht bewegwijzerde stukken en de riskante paadjes, te inventariseren ten behoeve van hen die hier de komende tijd zullen lopen.
