Voor veel Romelopers levert de Povlakte een probleem op. Ze denken vaak dat het een onaantrekkelijk deel van Italië is; bovendien zijn er geen gemarkeerde wandelroutes en is er geen gedetailleerd kaartmateriaal van beschikbaar. Voor sommigen is dat een reden om de Povlakte over te slaan. Ik denk dat ze daarmee zichzelf tekort doen en ik zal proberen duidelijk te maken waarom.
Toen ik in het najaar van 2007 de Povlakte doorkruiste tijdens mijn voettocht naar Rome, had ik van de Reschenpas (Resiapas)tot aan het Gardameer eerst de route gevolgd die vooral bekend is van “Reitsma’s fietsroute” en van de Via Claudia Augusta: grofweg Schluderns-Laas-Schlanders-Naturns-Merano-Kaltern (Bolzano)-Salurn-Trento-Rovereto, en daarna niet richting Verona maar rechtstreeks naar het Gardameer. Dat meer ben ik met de boot van noord naar zuid overgestoken, een geweldige ervaring, maar je kunt er ook goed omheen lopen: prima kaarten beschikbaar en goede wandelpaden.
Zo kwam ik in Peschiera del Garda. Ik wist al dat je vandaar heel goed naar Mantova kunt lopen (in twee dagen) en vandaar naar Modena (in twee of drie dagen). Je loopt dan het grootste deel van de tijd over dijken langs twee zijrivieren van de Po: de Fiume Mincio en de Fiume Secchia. Hoewel er geen detailkaarten van dat gebied zijn, is het geen probleem om de weg te vinden.
Van Modena moet je dan het begin van de Via degli Dei in Sasso Marconi (onder Bologna) zien te bereiken; over Bologna zelf lopen heeft geen zin, dan loop je een groot deel van de tijd door stedelijk gebied. Een goede wandelroute van Modena naar Sasso Marconi was voor mij in 2007 nog niet gemakkelijk te vinden; de meest gedetailleerde kaart was toen de kaart van de provincie Bologna en die is 1:100.000, niet zo geschikt om op te lopen dus. Intussen is er echter een heel bruikbare nieuwe website met alle wandelpaden in het zuidelijk deel van Emilia Romagna: http://sentieriweb.regione.emilia-romagna.it/sentieriweb_swm/ Inzoomen op een bepaald gebied toont verrassend gedetailleerde kaarten; het is voor het eerst dat ik die van deze regio zie!
Weliswaar zijn er geen dóórlopende wandelroutes van Modena naar Sasso maar als je de route volgt die van Modena naar het zuiden loopt, zie je dat je die route bij Savignano sul Panaro heel makkelijk kunt “vastknopen” aan een van de wandelroutes die oostelijk van Savignano beginnen en die je tot Sasso kunt volgen. Met behulp Google Maps (wissel daarbij satellietbeeld en kaartbeeld af, dat maakt het duidelijker) is het een fluitje. Op die manier ben je in een week van de uitlopers van de Alpen boven het Gardameer naar de Appennijnen onder Bologna gelopen! En in Sasso Marconi begin je dan aan een van de mooiere stukken van je voettocht, de Via degli Dei.
Het is natuurlijk een kwestie van voorkeur en persoonlijke smaak – maar ik vind achteraf de Povlakte een van de hoogtepunten van mijn voettocht naar Rome. Het landschap is rustig en weids, niet “pittoresk” of reisgids-achtig mooi maar wel authentiek. De mensen zien je niet in de eerste plaats als toerist want die komen daar niet veel (de steden Mantova en Modena uitgezonderd) en ze laten je zó gemakkelijk delen in de oer-Italiaanse manier van leven die daar vanzelfsprekend is. Er zijn fantastische agriturismi om te slapen en te eten. Mantova en Modena zijn allebei prachtige steden. Je bent, kortom, na die vele, vele weken in Duitstalig gebied (tot boven Trento!) in één klap midden in het echte Italië; daar zul je van genieten en dat heb je ook nodig want dan ben je intussen een week of acht, negen onderweg.
Onder het kopje ‘slapen en eten’ heb ik op dit weblog wat suggesties staan voor overnachten en eten. Wie meer wil weten, mag gerust contact met mij opnemen. Ik hoop dat met mij ook andere Romelopers gaan ontdekken dat die Povlakte héél erg de moeite waard is!
