Deel 1
Ik staar naar kaart en internet
Ik wik en weeg mijn wegen
Ik heb mijn rugzak klaargezet
Wat zou die trouwens wegen?
U vraagt zich vast wel af
Wat zit die hier te dromen
Het zit te weten zo
Ik ga te voet naar Rome
Ik loobier doorudLimburgsland
Door winduweerurege
Ik wandel doordadeuveland
Udvalmevooralznognietege
U vraagzich vaswelaf
Hoezoudazijn gekome
Dazziddewetezo
Ik benobweg na Rome
Ich wander door het Deutsche land
Het is der schone gegend
Daartoe noch reuzig interessant
Men kommt selbst Goethe tegend
Sie fragen sich vielleicht
Wie zou dat sein gekomen
Ich hoop dat der Verklarung reicht
Ich bin von plan in Rom zu komen
Frans
Commentaar van de auteur:
Tot zover voor nu. Het zou mooi zijn
als Joos een stukje zou willen verdwalen,
liefst over een taalgrens heen, want dan
kunnen we een volgend couplet in het
Frans of Zuid-Afrikaans doen.
Voorlopig zitten we echter vast aan Duits,
aangenomen dat de wandelaar op koers
blijft. Wat wij uiteraard hopen.
Deel 2
Mijn moeder is ook blij, maar dat dan weer terzijde
Ik stuurde laatst mijn tent per postpakket terug
Kamperen in het open veld, we gaan het maar vermijden
Zorg minder aan haar hoofd, last minder op mijn rug
Overzetting: (vrij naar originaal)
Mein Muder is ook zehr zuvreiden
Ik heb mein Zelt teruggeschickt
kampieren ga ik demnaast vermeiden
Zij vond der idee toch al getickt
Het Zwarter Wald maakt mij niet bang
Ik ben der Pfalz durchwanderet
Ich loopf den Bodensee entlang
Der Alp kan aber alles nog veranderet
Het leve hoch, ik heb het Österreich erreicht
Der land van schnickeldrumpf und gnocklsack
Wo tundelkroiz durch schlegen sleicht
Und sonne scheint op schedeldack
Stracks loopft het noch viel hoher oopf
Zie ik daar schoon een bergentopf?
Wohlnein, het is een maulwurfhoopf
Ich hab den bergen nur im kopf
Doch nader ik mijn ergster schrick
Het wordt jetzt dropf of dronder
Verbergt der Alp mein misgeschick?
Ik vraag het mij, en hoop op ein klein wonder
Der begpas schlingert zich omhoog
Den rotzen dezidiert durchsneden
Ik zie der schnee, doch ben nog droog
Und kuck – da ben ik schoon beneden!
Italia, Italia, oh maffia en gloria!
Deel 3
Italia, Italia, oh maffia en gloria!
Ik ben in Italië gekomen
Sempre zuidwaarts gaat de strada
La strada che finisce a Rome
Al 60 giorni speel ik op mijn poot
Tijd om een pocchino te foezelen
Aan het Lago di Garda neem ik de boot
Chi mal i pensa krijgt maar de moezelen
Het is koud aan deze Alpenkant
Ik loop hier door de sneeuw te ploegen
Maar de Piano del Po is nu achterland
Arrivederci en tot genoegen[1]
Oh tegenslag, oh piangi en ween!
Oh huiver, want de nood is groot
Ginocchio! Een knie van steen
Pinocchio! Een houten poot
Strandt hier de expeditiono?
Tot hier mochten wij dromen?
Ach Modena, oh Waterloo
Ach sterf toch met je Rome
Ik heb mij in mijn lot geschikt
Maar er is een dokter in Maastricht
die van mijn klacht totaal niet schrikt
Is er toch beterschap in zicht?
Verder, verder, alsmaar voort!
Snel een nieuwe landkaart kopen
’t Is ongekend en ongehoord
Ik kan verdomd weer lopen
Deuren gaan open op allerlei oorden
Men geeft mij slaapplaats, pizza, panino
ik spreek, zo blijkt, magische woorden:
Zak zegge wat ik ben? Ik ben een pellegrino
De enigen die het niet vertrouwen
Dat zijn de blauwen, de carabinieri
Die mij als vagabondo beschouwen
ze zijn er vandaag, ze waren er ieri
Domani zullen ze er ook wel zijn
Waar ik ga slapen, waar ik ga hangen
Sulla strada, zeg ik voor de gein
Ga toch een godvaderke vangen
De honden blaffen, de pelgrim trekt voort
Zijn einddoel komt steeds naderbij
Tijd dus voor een slotakkoord
Het is volbracht, het is voorbij
Eccolo, mijn pelegrijnsdiploma
Ik was mijn haar, ik scheer mijn baard
Trionfo! Sono arrivato a Roma!
Ik vond het best de moeite waard[3]
[1] Veel Romegangers slaan de Po Vlakte over. Te saai. Duurt te lang. Nemen ze de trein. Wij noemen dat smokkelen, foezelen, kantjes d’r af lopen – bij wijze van spreken dan. Joos heeft niet gefiezelafoezeld. Het Garda Meer boottochtje vergeven wij hem dus van ganser harte. Het moet vermeld…
Maar hij maakt het ruimschoots goed, hiervoor en hierna.
[3] Want Joos eindigt zijn tocht nogal… bedachtzaam. Wij kunnen het ons voorstellen. Maar wij vonden het ZEER de moeite waard. Los met die superlatieven! Prachtig log, schitterende foto’s, verbluffende prestatie. Tanti auguri, met andere woorden. Heel veel felicitaties, zeer veel gladiolen. Ook voor de helpers op voor- en achtergrond. Zoon en dochter die een stukje meeliepen, Rienke, die hetzelfde deed en tevens fungeerde als weblog designer/administrator en logistiek manager.
Kopen, dat boek!
He Joos,
Wat dacht je van een heerlijke voetmassage, zeer weldadig voor lijf en geest. ( een goede voetreflexmassage werkt door op heel je lichaam en geeft ook je organen een boost )
Ik zelf kan me niets fijner voorstellen na al dat geloop.
Houd er rekening mee dat je in zeer diepe ontspanning terecht kunt komen ( in jouw geval misschien zelfs in een coma …ha ha)
Zal vast wel een professioneel masseur te vinden zijn daar in Deutschland.
Aanrader
Te gek en inderdaad incredible wat je doet,
nooit geweten dat je zo sportief en spartaans bent.
Sterkte en vooral ENJOY
Warme groet Dorie
Dag Joos,
Boris is een trouwe bezoeker van jouw weblog, maar hij moet nou in bad en ik mag het mailtje opstellen.
Hij heeft net berekend hoe ver je nog te lopen hebt en volgens Boris kan dat in een paar dagen. Misschien heeft hij wat voordelig gerekend zodat je op tijd terug zou kunnen zijn voor zijn verjaardag, een hot item.
Het epos heeft Boris net ontdekt, en ook daarvan is hij onder de indruk “Joos heeft ook een gedicht geschreven”.
Nou, geniet nog van je prachtige tocht en fijn dat de benen het weer goed doen. Het is erg leuk om het zo te kunnen volgen. Ik zal proberen jouw grootste fan hier zover te krijgen dat hij zelf een berichtje stuurt.
hartelijke groet van ons allemaal,
Ingrid, Boris + rest van het gezin.
Hallo Joos, mijn vrouw en ik gaan in juni de Via degli Dei lopen. Graag jouw laatste tips op de routebeschrijving (italiaans of duits?)
Na terugkeer zorgen wij weer voor een update..
groet,
Peter Budel